मुक्तपक्षी भाग क्रमांक - ८

                                                        मुक्तपक्षी भाग क्रमांक - ८ 

हृदयाच्या पिज-यात बंदिस्त करून ठेवलेल्या आठवणीच्या पक्षाला आपण मुक्तउडू दिले तर ?...

 आणि त्याला मुक्त उडताना पाहून मिळणा-या समाधानात आनंदमिळवण्याचा प्रयत्न केला तर ?... 

 ठरवले तर सहज शक्य आहे.

अंतरंगातून सहज सुचलेल्या माझ्या चारोळ्या ............ कैलास मांडगे 

रोमांच झेलत अवखळायचे 
     थेंब गालावर ओघळत मिटायचं 
        सरींवर सरी झेलायचे 
          भिज बाई किती भिजायचे ~~~~~~~~        

दिन हो या रात यादे भुलाई नही जाती 
    साथ गुजारे हुये लम्हो को 
      हकीकत समझ बैठे 
         दुख तो इस बात का नही 
           लोग मुझे ताने दे देकर दुखते है 
              पर आज भी हमे उनका इंतजार है ~~~~

    कागदाची नाव चालवायची 
      सळसळत्या धारेत सोडायची 
         विश्वास ठेवत वल्हवायची 
           भोवऱ्यात न अडकता वाचवायची ~~~~~~

नवनवे थेंब घेतले अंगावर 
   झाले भिजणे किती मोहक 
        मुके मुके थेंब ओघळले खळीत 
           अवकाळी दणका भर मयसभेत

ऋतु नसतांना कसा बरसला 
  तुझ्या लहरींनं मन झाले बेजार 
    अमृत पाजणारा विषदूत भासला 
      नाही उरली नवलाई तुझ्या सरसरण्यात..





राधे __/|\__कृष्ण                                 कैलास मांडगे ~~~~~~~~~

स्वगत -- प्रा.मा. अलकाजी गांधी -असेरकर

                                                स्वगत -----                           प्रा.मा. अलकाजी गांधी -असेरकर 

दिनांक ८ मार्च महिला दिनी -- प्रा.मा. अलकाजी गांधी -असेरकर यांचे मला भावलेले स्वगत ...................

अलका जी गांधी ......... ह्या प्राध्यापिका असून नेहमी स्री विषयक लिखाण करीत असतात . महिला विषयक बाजू सकारात्मकतेने मांडून ..महिलांच्या सर्व अंगांतूनचौफेर असे त्यांचे लेखन असते . पण प्रत्येक लिखाणात त्यांची अपेक्षा असते . की हे मत माझे वयक्तिक आहे . आपणास किती भावते हे ज्याचा त्याचा व्ययक्तीक  विषय        असतो . त्यामुळे आपण सुद्धा वाचताना आपण सहमत असावेच असे नाही .

उद्या ८ मार्च...        

 साहजिकच अनेकांना तुझ्या प्रेमाचं भरतं येईल..
तसं ते नेहमी येत असतं...पण ते वेगळ्या कारणाने 
)..त्यात सर्वप्रथम तर तू माता म्हणून किती श्रेष्ठ आहेस या जगात ते तुला ठासून सांगितलं जाईल .पण ते त्यांच्या मुलांची माता म्हणून...तू त्यांच्याशिवायच माता झालीस तर तो कसा घोर अपराध आहे हे तुला चांगलंच ठाऊक आहे..
तात्पर्य, महत्त्व नुसत्या मातेला नाही..तर त्यांच्या वंशाची तू माता असल्याचं आहे)..(शिवाय, भाषेतल्या शिव्यांना माता-भगिनीमुळेच तर महत्त्व आहे नाही का...ती नसती तर सारे चतुष्पाद कुणाला लावता आले असते..)
.नंतर उतरत्या क्रमाने बहीण, सखी, पत्नी, प्रेयसी, मुलगी वगैरे वगैरे रुपात तुझे गुणगान गायिले जाईल...

सारे तुला सल्ले देतील...तुझे स्वातंत्र्य,
तुझ्या जाणीवा, तुझी मुक्ती, तुझं उडणं, तुझं नटणं, तुझे कपडे, तुझे केस, तुझे यंव, न तुझे त्यंव..हे सारं कधी, कसं असावं याच्या व्याख्या तुला पुन्हा शहाजोगपणे समजावल्या जातील.
..'त्यांच्या'शी बरोबरी करणं कसं चुकीचं आहे हेही चपखल शब्दांत समजावतील..त्यात तुझा भलेपणा कसा आहे हेही साळसूदपणे सांगतील...
असंही तुझ्याकरिता काय योग्य न काय अयोग्य हे तेच ठरवत आलेत आजपर्यंत...
.कारण तुला अक्कल नाही अशी त्यांची ठाम गैरसमजूत आहे....तू ही हो ला हो करत आजपर्यंत मुंडी हलवून  त्या  समजाला बळकटी दिलीयस.....तशीच देशील...

हे सारं तुला पटवून देण्यासाठी तुझ्यातल्याच काहीजणींची ते मदत घेतील...
             उद्या ते सारे तुझी महाआरती गातील...आणि तुझ्याशिवाय त्यांची कशी गती नाही हे संभावितपणे आळवतील..

आता या सा-याला सामोरं जाण्याची
 रात्रभर तयारी कर    ...देवी म्हणून सिंहासनावर बसायचंय, की 
प्रत्येक कौतुकाच्या वाक्याची तटस्थपणे शहानिशा करून माणूस म्हणून कसं वागायचं, ते तूझं तू ठरवायचं...हे तुझ्या हातात आहे.......

म्हणून मी ठरवतेय..     
 त्या प्रत्येक आदमला सांगायचं....माझ्यासाठी  काय भलं आणि काय बुरं हे माझं मला ठरवू दे आता...कारण मीही तर तुझ्याएवढीच वयस्क नाही का...
तुझ्या बरोबरच माझाही जन्म झालाय एकाच वेळी....
समजा अक्कल नसलीच, तर कदाचित ती तुझ्यात नसेल...कारण मी लाख तुला सफरचंद तोडायला सांगितलं...पण तू जर हुशार असतास तर तू ते तोडता ना.................. 

             ........ कविता माझी-.........

     कविता माझी तुमच्यासाठी
      कधीच नसते
      याच्यासाठी, तिच्यासाठी
      अन् 'त्या'च्यासाठी तर
       मुळीच नसते..

       कविता माझी अल्लड पोर
       कधी जीवाला उगीच घोर
       कधी मावळत्या चंद्राची कोर
       कधी उगवत्या दिनकराची भोर

कधी कंकणी किणकिणते
पैंजणी रुणझुणते
त्वेषाने खणखणते
कधी मनाशीच गुणगुणते
कविता माझी

भजनात दंगते
पुजनात रंगते
लावणीत नादते घुंगरासवे                                                                         पोवाडा गाते डफासवे
                                 

कधी चोरून फिरते
प्रेमाच्या गावाला 'त्या'च्यासवे
कविता माझी

रुढी तोडते रूढीत अडकते
स्वच्छंद उडते बेडीत फसते
ही तंत्राच्या पलिकडली
ना समीक्षेत सापडली
कशी कुणास सांगू वाचा कविता माझी.....

                                                                                                                                  -अलका

     राधे __/|\__कृष्ण                                            

=== मुक्तपक्षी - ६ ===

=== मुक्तपक्षी - ६  ===

हृदयाच्या पिज-यात बंदिस्त करून ठेवलेल्या आठवणीच्या पक्षाला आपण मुक्तउडू दिले तर ?...

 आणि त्याला मुक्त उडताना पाहून मिळणा-या समाधानात आनंदमिळवण्याचा प्रयत्न केला तर ?... 

 ठरवले तर सहज शक्य आहे.

अंतरंगातून सहज सुचलेल्या माझ्या चारोळ्या ............ कैलास मांडगे ....

      मुश्कील से जुडते है बंधन 
           इन्हे ऐसे टूटने ना दे 
                कदर करो यार रीश्तोंकी 
                     अफसानों को सवारते सवारते ~~~~~

धडकन ...सांसे ~~~ खयाल 
  ओर निंद ~~सबकुछ उनका 
       जज्बात -ए -इश्क अब उनसे 
            कैसे निभाये जाये~~~~~~

तुफानों में मिलकर ना टूट सके हम 
      एक दुजे के दिलमें 
         ना वो रह सके ........ ना हम 
            जीत लेते एकदुजे को एक दिन 
               पलकोसे बयां करते थे 
                मगर ओठोंसे जुबांपर 
                   ना ओ कह सके ~~~~ ना हम ...............






                                                               

आपकी मोहब्बत का 
    हर गम अच्छा लगा 
       उसका दिया हुआ 
          हर एक सितम अच्छा लगा ~~~~

बनती है पत्थर से मूर्ती 
      मगर दो दिल नही 
          वक्तने आंखोसे निंदे चुरा ली 
            दर्दने आंखो में घरोंदा बना लिया 
             मेरी हर दिल्लगी की कायनात है टू .........





              राधे __/|\__ कृष्ण                                                     कैलास मांडगे ~~~~~~~

=== मुक्तपक्षी - ५ ===

=== मुक्तपक्षी - ५ ===

 *हृदयाच्या पिज-यात बंदिस्त करून ठेवलेल्या आठवणीच्या पक्षाला आपण मुक्तउडू दिले तर** ?**...* *आणि त्याला मुक्त उडताना पाहून मिळणा-या समाधानात आनंदमिळवण्याचा प्रयत्न केला तर** ?**... 
* *ठरवले तर सहज शक्य आहे.* *अंतरंगातून सहज सुचलेल्या माझ्या चारोळ्या ............ कैलास मांडगे ....* 

     ' गंधाली '
                चिंब भिजले गवाक्ष 
               अलवार ओघळले आनंदाश्रू 
               सुगंधी दरवळ अक्षय आसमंत 
               सरीवर सरी बर्स्ल्यात 
 बाग हिरवी पैंजण फेर धरत 
मनी माझ्या साद घाली 
ओल्या मातीच्या गंधानं 
भारावली साजणीची हाक 
              झाल्या अनावर सरी 
             चिंब चिंब भाव सारे 
             उर भरून कासावीस 
             गंध आवडला फुलांचा 
             म्हणून फुलं नको गं 
माझ्या मनाला मीच 
बांध घालीन वेळीचं 
तुझं सुखं हेच गुंजन 
तीच आपली फुलबाग 
            पान फुलांची सळसळ 
            चंदेरी मुकुट चढवून 
            फुलराणी होईल प्रफुल्लित ~~~~~~

              कैलास ~~~~

जाणवतो आभास चैतन्याचा
    स्वप्न कोलमडतात सत्यात
        आठवणी सतावतात गतकाळाच्या
          अंतरंग ढवळते वर्तमानात ~~~~

    अंतरातले कासावीस गुंजन 
        आठव सारी काढतांना
           तुझीच सारी आवर्तन 
             निशांत वाटते मनाला ~~~~~

     गीत तुझे होतांना 
        गंध फुलांचा माळलेला 
          अलवार धुंद स्वर घुमताना 
                    चैत्राचा मोसम सुगीचा ~~~~~~

अवकाळी बरसला भयाण सरसरला 

      इंद्रधनू नसता बाकी कसा अंगार 

          बरसून बरसून बेजार झाला 

              तुझ्यावर नाही आता भरोसा ~~~

                                                                    राधे __/|\__कृष्ण                  कैलास मांडगे ..............

मुक्तपक्षी - ४

*मुक्तपक्षी - ४ 

* *हृदयाच्या पिज-यात बंदिस्त करून ठेवलेल्या आठवणीच्या पक्षाला आपण मुक्तउडू दिले तर** ?**...* *आणि त्याला मुक्त उडताना पाहून मिळणा-या समाधानात आनंदमिळवण्याचा प्रयत्न केला तर** ?**... 
* *ठरवले तर सहज शक्य आहे.* *अंतरंगातून सहज सुचलेल्या माझ्या चारोळ्या ............ कैलास मांडगे ....* 

 आयुष्य किती सुंदर आहे 
     फक्त तसं जगायला हवं 
        प्रत्येक नातं उमलणार आहे 
              फक्त ते जाणवायला हवं ~~~

कधी असे घडेल चांदण्या रात्री 
      उत्कट भावना दाटतील ओठी 
           एकांत क्षणी बावरी फुलराणी 
              मोहरता घट्ट होईल मिठी ~~~~~

 दिलसे महसूस करो बीते हुये पलको 
     पलपल रुठना हम प्यार समझ बैठे 
         खता बेरुखी बहोत सही हमने 
             शायद ए अदा तो नही 
               आपके प्यार करने की कोई ~~~~~~

 डोळ्यात सामावली आरास 
      उमलणारी अलवार पुष्करणी 
          हळुवार व्यक्त होऊ दे
              सुरेल साद रेशमी क्षितिजावरची ~~~~~~









                                                                                           

                                       हृदयातल्या घालमेलीत 

                      दुभंगून शहारली स्पंदने 

रुसलेला चिंब ओला रुमाल 

परत फिरतांना अश्रुंनी भिजलेला ~~~~~~~

राधे __/|\__कृष्ण                                                       कैलास मांडगे ~~~~~~~~~~~~~~~~~~~